De Jonge reageert op NEVI-reactie initiatiefwetsvoorstel

Minister de Jonge heeft desgevraagd antwoord gegeven op de reactie van de NEVI over het initiatiefwetsvoorstel van SGP en Groenlinks om aanbesteden in het sociaal domein maar helemaal te schrappen. Volgens de NEVI is het initiatiefwetsvoorstel “sympathiek maar moeilijk realiseerbaar, niet noodzakelijk en de beoogde effecten kan men ook op een andere, veel snellere manier bereiken.”

De Jonge zegt dat zijn ambtenaren het zullen meenemen.

Naar aanleiding van de door NEVI aangedragen suggesties zullen mijn ambtenaren contact opnemen met NEVI om een bespreking te plannen. Er vindt momenteel overleg plaats met NEVI over wanneer dit 7gesprek zal kunnen plaatsvinden. Mijn ambtenaren zullen tijdens deze afspraak inventariseren waar het mogelijk is om samen te werken met NEVI en op welke wijze de kennis die bij NEVI aanwezig is, gebruikt kan worden in de aanpak inkoop en aanbesteden in het sociaal domein.

Daarvan raakt Aanbestedingsnieuws echt in paniek. Oh nee. Neem dit niet mee. Stel dat je de NEVI zijn zin geeft en bij elke inkoop met NEVI gaat overleggen of je het zo kan inkopen en of ze nog een leuke truc weten om te ontkomen aan het feit dat niet op basis van geleverde prestaties mag worden ingekocht.

Reactie van de NEVI

Wat was dan ook weer de reactie van de NEVI op het initiatiefwetsvoorstel op te houden met aanbesteden in het sociaal domein. De NEVI benadrukt dat de meeste gemeenten niet aanbesteden maar een subsidietraject of quasi inhouse-achtige constructie doen in het sociaal domein. Dan denkt de NEVI dat er nog veel andere opties zijn zoals dialoog met de markt en good governance.

NEVI wijst erop dat het moeilijk is de markt uit te dagen tot een betere verkoop op een andere manier dan aanbesteden. Een fraaie manier van zeggen dat aanbesteden niet leidt tot doelmatig inkopen. Nevi formuleert het zo, dat het staat uit te leggen wat het voordeel is van inkopen op de vrije markt in plaats van subsidieverstrekking.

Als een gemeente echter aanbieders wil “uitdagen tot meer” dan is een aanbesteding de enige adequate manier dat te doen. Daarom gaan we in het vervolg van deze notitie in op die situaties waarin de  aanbestedingswet van toepassing is. NEVI Publiek wil niet onder een verplichting van Europees aanbesteden uit, we hebben argumenten om de verplichting anders in te vullen.

Ja maar hoe

NEVI gooit het erop dat de verplichting niet of niet als zodanig maar uitgekleed, kan en hoeft te worden ingevuld. Maar hoe dat dan is, daarover laat de NEVI zich niet uit. Hoezo verplichtingen anders invullen? En vooral Hoe? Het lijstje van de NEVI stemt weinig hoopvol. Een concrete procedure die wel uitvoerbaar is, een kip met het gouden ei, Aanbestedingsnieuws ziet het er niet in.

De enige procedure die genoemd wordt is de mededingingsprocedure met onderhandeling, het gevalletje regeringsvliegtuig. Die procedure is bedoeld als noodoplossing voor als je aanbesteding mislukt. Dat is dus apart om daar een beleidslijn op te baseren. Dan moet je alsnog eerst een nep-aanbestedingsprocedure, waar niemand op reageert uitzetten, vooraleer je de hele boel 1 op 1 kan gunnen aan de kandidaat die het beste afviel. Het is te transparant 1 op 1 gegund en tegelijk niet transparant genoeg door de schimmige onderhandeling die er mogelijk aan ten grondslag zou kunnen liggen en is zo aanleiding tot vele legendes. Wenselijk om zo de jeugdzorg vorm te geven, nou nee. Maar je wil wel de opdracht inkopen. Subsidietrajecten zijn helemaal niet wenselijk, de kosten kunnen dan erg oplopen. Je wil dat alleen niet via een aanbestedingstraject.

Reactie Aanbestedingsnieuws: het kan gewoon niet

Aanbestedingsnieuws vindt daar ook wat van, namelijk dat de NEVI met zijn reactie zijn best zit te doen om het doen van een inkoop c.q. de vrije markt als zodanig te verkopen aan politiek bestuurders van groenlinks tot christelijk rechts; ondanks dat aanbesteden. Dat hoeft, lijkt Aanbestedingsnieuws, niet. Ook verstokte CPN’ers zien vast een voordeel tussen af en toe kiezen tussen vegaburgers van Vivera en de kaasburgers van Valess. In plaats van dat ze allemaal alle dagen de laagste prijs staatsvariant witte tofubaksteen weghappen.

De NEVI heeft zich daar argumentatief toe gemanouvreerd, omdat het inkopen prefereert boven subsidie, ook als dat aanbesteden niet zou werken of niet goed werkt. Als je het postulaat aanbesteden niet laat vallen, word je in een situatie getrokken waarin je moet aangeven dat inkoop heel aantrekkelijk is, veel verkieslijker boven een subsidietraject, terwijl het resultaat door de aanbestedingsplicht nu behoorlijk onaantrekkelijk is.

De oplossing uit het kan-niet probleem die onze overheid en dus ook de NEVI nu al een flinke tijd aanhoudt, is dus hopen dat we het ooit, met hulp van de NEVI beter gaan kunnen. Geloven in je eigen kracht is leuk, behalve als je gelooft in je eigen kracht een steen op te tillen die zo zwaar is dat je hem niet op kan tillen. Dan moeten we maar beter aanbesteden.  Hoe lang moet je het mantra “beter aanbesteden” volhouden, tot wie er bij neervalt?

De keuze bestaat eruit volgens aanbestedingsnieuws, tussen of je in fuik 1 aanbesteding of fuik 2 subsidies zwemt. Wat een aanbesteding nu een fuik maakt? Nu ja voor aanbestedingsnieuws is dat geen vraag meer, dat zijn die drie onmogelijke aanbestedingsbeginselen. Maar daar wil nog niet iedereen aan. Wat je kan doen aan visjes die niet geloven dat ze in een fuik zijn gezwommen. “Ik kon toch kiezen welke kant ik op zwom, dus het is geen fuik. Oh kan ik nu niet verder en ook niet terug. Maakt niet uit, ik wilde toch niet zwemmen”. Aanbesteden gaat niet, maar een subsidietraject willen we ook zeker niet dus gaan we toch aanbesteden maar oh de uitkomst blijkt onwenselijk, nu ja de jeugd had toch geen zorg nodig.

Dat er naast de keuze tot aanbesteden ook een keuze is om zorg via een bestuurlijk traject te regelen maakt dat het moeilijk inzichtelijk is voor oppervlakkig geïnteresseerden, waar het voordeel in zit van die vrijheid om in te kopen, nu de vrijheid van inkopen door een aanbesteding zo sterk beperkt is, dat je niet precies kan kopen wat je (d.i. de aanbesteder) wil. In wezen is er met een aanbesteding ook geen vrije markt. De keuze is dus tussen subsidie en met geld smijten voor non-prestaties, wat eigenlijk een inkooptraject had moeten zijn maar wat we door te doen alsof, schimmige procedures en kunstgrepen en anarchische interpretaties  misschien alsnog op een inkooptraject kunnen laten lijken.

Dat wat NEVI ziet als het voordeel van aanbesteden, c.q. het voordeel van een inkoop, is hetzelfde voordeel als waarmee er überhaupt een vrije markt is, en dan begeef je je niet meer op het domein van publieke inkoop maar van politieke filosofie. Als mensen niet snappen wat het generieke voordeel kan zijn van een inkoop boven een subsidietraject, dan houdt het echt op, dan moeten ze in Noord-Korea gaan wonen, denkt Aanbestedingsnieuws. Je wil toch een keuze hebben tussen een vegaburger-jeugdpsychiater en een kaasburger-jeugdpsychiater, ook als je niet kan zeggen welke objectief beter is.

Misschien is de NEVI te diplomatiek om dat te zeggen, tegen de communistische VVD’ers die bedacht hebben dat je de Aanbestedingsrichtlijn zonder landelijke koppen wel eventjes in kan voeren en dat daar niets mis mee is. Ja, volgens Henk Kamp komt dat, omdat het probleem niet in de regels zelf maar in de toepassing ervan zou zitten. Ook weer zo’n visje.

Bron:

https://zoek.officielebekendmakingen.nl/kst-35105-4.html

https://www.rijksoverheid.nl/binaries/rijksoverheid/documenten/kamerstukken/2019/04/01/commissiebrief-over-reactie-nevi-op-initiatiefwetsvoorstel-tot-wijziging-van-de-aanbestedingswet-2012/commissiebrief-over-reactie-nevi-op-initiatiefwetsvoorstel-tot-wijziging-van-de-aanbestedingswet-2012.pdf

Foto: Pexels.com

 

redactie Auteur

Geef een reactie