Stolwijk: Aanbestedingswet maar helemaal afschaffen

Algemeen, Beleid

De Cobouw citeert Wouter Stolwijk, gepensioneerd directeur van het Aanbestedingsexpertisecentrum PIANOo, dat de Aanbestedingswet misschien maar helemaal moet worden afgeschaft. Onwerkbaar en contraproductief, zo noemt hij de wet in het must read-artikel in Cobouw.  De primeur is echter belegen. Aanbestedingscafé citeert diezelfde dag Stolwijk eveneens, aan de hand van een eerder gehouden congres, waar hij de regels “niet uit te leggen”, noemde. Wouter Stolwijk liet in 2014, intern aan al zijn personeel en ook in Brussel, weten dat aanbesteden niet werkt en de aanbestedingswet moet worden afgeschaft.

©ZaZ, 2017

Stolwijk is eind 2016 gepensioneerd en verblijft nadien blijkens Facebook al geruime tijd op veilige afstand in Toscane, waar hij ook net een nieuwe auto heeft gekocht. Het blijkt dan ook makkelijker dergelijke vurige betogen te houden als je niet werkzaam bent voor het Ministerie dat deze wetten heeft ingevoerd. Dat heeft ook onze uitgever, die niet uit eigen beweging bij het aanbestedingsexpertisecentrum is opgestapt en nog lang niet gepensioneerd is, aan den lijve ondervonden.

Directeur Ploeg van 3a3: “De Aanbestedingswet werkt inderdaad helemaal niet, maar de vraag is wat afschaffen voor zin heeft. Het afschaffen van de Aanbestedingswet zou de onuitvoerbare regels niet doen verdwijnen, de Aanbestedingswet is alleen een implementatie van de Europese Aanbestedingsrichtlijnen, die Mark Rutte “zonder nationale koppen” heeft ingevoerd. Omdat aanbestedingsrichtlijnen en de vele voorlopers ervan, onder meer de UAR-EG inmiddels voorbij de implementatiedeadline zijn, gelden deze direct en rechtstreeks.

“Dat geldt ook onder meer voor de Aanbestedingsrichtlijn 2008/14, dat deze direct en rechtstreeks werken, dank zij onze grondwet, die de ontwikkeling van de internationale rechtsorde bevordert, artikel 90 Gw en verder. Die bepalingen uit de Grondwet gelden ook als ze de internationale rechtswanorde bevorderen. Het probleem kan alleen in Brussel worden opgelost. De overheidsinkoper moet dus nog maar niet juichen voor de beer geschoten is. Wat nooit gaat kunnen, moet ‘ie toch doen.”

Zie ook:

Weekendspecial: aanbestedingsbeginselen en de onzichtbare hand

Aanbestedingsrichtlijnen

2 comments

  • Met interesse heb ik de artikelen gelezen over de Aanbestedingswet en met name het bovenstaande artikel. Ik wil hier graag commentaar op geven, maar laat ik eerst vermelden dat ik helemaal niet met aanbesteden heb. Alleen het bedrijf waar ik voor werk heeft hier helaas mee te maken. Daarnaast is mijn reactie puur persoonlijk.

    Helaas heeft mijn werkgever weer een Europese aanbesteding verloren en verloren aan een bedrijf wat veel kapitaal krachtiger is dan dat van mijn bedrijf. Dit kapitaal komt voor uit andere werkzaamheden die niet in lijn liggen met de werkzaamheden die wij doen. Doordat dit bedrijf kapitaal krachtiger is, lijkt het alsof lager inschrijven voor dit soort bedrijven makkelijker is. Het meeste geld komt van de andere werkzaamheden van dit bedrijf en zijn de werkzaamheden waarvoor ingeschreven wordt maar bijzaak.

    Zo gaat dat naar mijn mening met veel aanbestedingen zo, met als gevolg dat kleinere, minder kapitaal krachtiger bedrijven langzaam “opgeslokt” worden door de grotere bedrijven of in het ergste geval kopje ondergaan. Het lijkt mij dat het aanbesteden hier nooit voor bedoeld is.

    Ik ben maar een simpele ziel, maar kan mij indenken dat over enkele jaren kleinere bedrijven niet meer bestaan en eigenlijk alleen maar de grotere bedrijven de dienst uitmaken en dan in de positie zijn om weer hogere bedragen te vragen voor geleverde diensten. Veel hoger als dat nu hun aanbesteding zou zijn. Dit is nergens op gebaseerd, maar ik kan het mij zo voorstellen.

    Wordt dit laatste ondersteund door u of zit ik er volledig naast?

  • Met name in de bouwbranche en de taxiwereld hebben kleine ondernemers het vermoeden, helemaal geen kans te maken op een opdracht. Voor de taximarkt is al bewezen, dat aanbesteden vooral leidt tot faillissementen van kleine ondernemers. Kenmerkend is, dat het hier gaat om markten met een gevariëerd aanbod.

    Het zijn dus juist markten waarin aanbestedingen voor wat betreft de 1e orde preferentie van de inkoper (het beste voor de laagste prijs) optimaal zouden moeten werken. Dat optimum is echter maar theoretisch door de preferenties van de verkopers. De preferentie van inschrijvers om opdrachten binnen te halen op basis van het beste bod voor de laagste prijs, staat haaks op de ondernemerspreferentie de opdracht binnen te halen voor een zo hoog mogelijke prijs, tegen een zo laag mogelijke kwaliteit.
    In andere aanbestedingsmarkten is er maar één leverancier, dan doet zich dit probleem inderdaad niet voor. De rat race naar beneden is dan steeds over dezelfde ondernemer afgewenteld.
    Hoe kan het nu dat kleine ondernemers minder kans maken op opdrachten?

    Volgens inkopers ligt het probleem bij de verkoper. Die schrijft niet in met een optimaal bod. Grotere ondernemers hebben diepere zakken en maken meer kans .
    Volgens de verkoper ligt het probleem bij de inkopers, die risicoavers opdrachten verlenen aan de grote ondernemers.
    Volgens de opstellers van de regels ligt het aan de gebrekkige uitvoering van de regels.
    Volgens het kennisinstituut, ligt het aan een gebrekkige kennis over het aanbesteden.
    Volgens iedereen die niet meer werkt bij de regel-opstellers, ligt het aan de aanbestedingsbeginselen zelf. Die zijn gewoon intrinsiek onuitvoerbaar.

    http://www.aanbestedingsnieuws.nl/3a3-aanbestedingsregels-intrinsiek-onuitvoerbaar/

    Hoe de toekomst er dan ook uit gaat zien, is over het algemeen onbepaalbaar.
    De enige uitzondering daarop is als de boel expres wordt verpest, dan is er wel een aardige slag naar te slaan.

    Bovendien worden resultaatverplichtingen ondermijnd door de gelijke behandeling van ondernemers, aanbesteden eindigt in ronkende puinhopen van ineen stortende gebouwen en rottende lijken op straat, die niet worden opgehaald omdat de ambulances zijn aanbesteed, terwijl de kinderen verdrinken bij gebrek aan zwemvaardigheid in buitenbaden die in concessie zijn verleend, bij al die overstromingen die gaan ontstaan als we de dijken voor een habbekrats aanbesteden, value for tax payers money dus.Je betaalt niks: dus je krijgt niks.

    Het kan natuurlijk ook zo zijn, dat we ophouden met aanbestedingsrecht dat alle logica tart en ethisch onverantwoord is. Ik heb geen kristallen bol maar ik zet mijn geld daar voorlopig niet op in.

Geef een reactie