Veldman: reshoring PMB geen optie, wel nodig

Hoe krijgen we snel stand-by-productiecapaciteit voor medische hulpmiddelen? … … …. Nou, first things first.  Allereerst moet “de opzet wettelijk verankerd worden in lijn met het Europees aanbestedingsrecht” .  Dat maken we tenminste op uit de initiatiefnota van kamerlid H.S. Veldman, Hayke, voor structurele weerbaarheid van de medische industrie in crisistijd.

De nota van Veltman (gepubliceerd 20 augustus in dossiernummer 35537, nr. 2) Het punt is namelijk dat het weliswaar te duur is om een dergelijke vraag concurrerend weg te zetten tegen (faire Nederlandse) loonkosten, maar dat dit alweer een stuk interessanter wordt om toch te doen als bij schaarste de kosten van het verkrijgen van de schaarse PMB door het tekort hoog oplopen.

©zaz 2020

De nota is interessant en lezenswaardig voor iedereen die is geïnteresseerd in de problematiek van de supply chain. De motie onderzoekt in hoeverre reshoring van buitencontinentale productielijnen een optie is. Hij noemt het wereldwijde gebrek aan medische mondmaskers tijdens het hoogtepunt van de crisis, mondmaskers die zorgpersoneel nodig heeft om zijn werk veilig te kunnen doen én die particulieren willen gebruiken om zichzelf te beschermen,”een pijnlijk voorbeeld”.:

Het probleem van schaarste ziet niet alleen toe op mondmaskers. Ook de volgende middelen bestaat schaarste c.q. behoefte de productiecapaciteit te verbeteren.

Schorten
Veiligheidsbrillen
Mondmaskers
Desinfectanten
Handschoenen
Testcapaciteit
Beademingsapparatuur

 

[D]e roep om het terughalen van productie (reshoring) van medische industrie klinkt daarbij steeds luider, terwijl het de vraag is of dat de meest verstandige insteek is. In deze initiatiefnota wordt verkend welke hulpmiddelen en geneesmiddelen er nodig zijn, wat de voor- en nadelen zijn van structurele reshoring en hoe een alternatief eruit kan zien: stand-by productiecapaciteit tijdens noodsituaties.

en even verder:

Om het alternatief van stand-by-productiecapaciteit voor medische hulpmiddelen te laten slagen, moet een aantal stappen gezet worden, waarbij het voor de hand ligt dat de overheid het voortouw neemt. Ten eerste is het zaak om deze opzet wettelijk te verankeren, in lijn met het Europees aanbestedingsrecht. Wellicht kan dat middels een aanbesteding waarbij alle gecertificeerde producenten in een raamcontract vallen of is het mogelijk om een uitzonderingsbepaling vast te leggen die medische hulpmiddelen uitzondert van aanbestedingsplicht in bijzondere omstandigheden. Vervolgens moet een marktconsultatie georganiseerd worden, zodat alle geïnteresseerde bedrijven zich kunnen melden om te presenteren hoe zij hun stand-by productielijn zouden organiseren voor welke hulpmiddelen. Ter indicatie is in een bijlage een overzicht van bedrijven opgenomen die voor de verschillende hulpmiddelen reeds een reguliere productielijn hebben die wellicht kan worden opgeschaald of die een incidentele productielijn hebben opgetuigd tijdens de coronacrisis.

Veltman vraagt de kamer om in te stemmen met de volgende beslispunten.

Beslispunt 1: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen met de constatering dat veiligheid, soevereiniteit en efficiëntie voorop moeten staan. Nederland kan in een crisissituatie niet volledig afhankelijk zijn van internationale waardeketens voor cruciale medische hulp- en beschermingsmiddelen, wanneer een pandemie de internationale markten onder druk zet
Beslispunt 2: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen met de constatering dat structurele reshoring een inefficiënt systeem creëert waarbij de overheid jarenlang garant moet staan voor de verkoop van dure en inefficiënt geproduceerde medische hulpmiddelen, die niet tegen een concurrerende prijs in de markt gezet kunnen worden.
Beslispunt 3: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen de regering te verzoeken een alternatief model van gecertificeerde stand-by productiecapaciteit voor noodsituaties te creëren die zorgt voor veiligheid en soevereiniteit en eigen daadkracht, zonder de inefficiëntie van reshoring of afhankelijkheid van andere landen.

Beslispunt 4: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen de regering te verzoeken het voortouw te nemen en het gesprek met de industrie aan te gaan, om te voorkomen dat dezelfde problemen in de toekomst nogmaals ontstaan

Beslispunt 5: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen de regering te verzoeken samen met industrie en apothekers een landelijk dekkend systeem van voorraadinventarisatie te ontwikkelen dat bij een crisis direct geactiveerd kan worden

Beslispunt 6: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen de regering te verzoeken het aanleggen van extra voorraden geneesmiddelen uit te breiden naar het aanleggen van voorraden grondstoffen en halffabricaten.

Beslispunt 7: De Kamer wordt gevraagd in te stemmen de regering te verzoeken om afspraken te maken met de huidige productiefaciliteiten binnen de farmaceutische industrie en zo mogelijk bij te schalen via productiefaciliteiten zoals (ziekenhuis)apotheken.

 

Zie verder:

Kamerstukken II 2019/20, 35537, nr. 2

Het initiatief hiervoor komt dus opmerkelijk genoeg uit de Kamer en niet het Ministerie van VWS of EZ. En als dat dan allemaal doorlopen is moet er dus een wet worden opgesteld waarmee het mogelijk is in te kopen op basis van de dienst van algemeen economisch belang (DAEB voor vrienden) uitzondering op het Aanbestedingsrecht. Zie ook de bijbehorende jurisprudentie daarover op de website van PIANOo . en de handreiking DAEB. bij Europa Decentraal.

Daarnaast is het opmerkelijk dat er eerst gesignaleerd wordt dat het onmogelijk is om dit winstgevend door de markt te laten oplossen en er dan toch voor te kiezen een aanbesteding uit te zettten. Waarom toch weer terugleggen bij de markt als je net constateert dat die dat niet doet en niet kan doen. Wat kan een inkoper brengen om het voor marktpartijen interessant te maken in te stappen, als het vanwege de loonkosten niet-interessant is om dat te doen? Initiatief daarvoor moet toch echt vanuit de overheid komen. Een legertje designated survivor naaister-reservisten?

Het deed aanbestedingsnieuws denken aan de tender voor borduurwerk van emblemen.  Ook mislukt. http://www.aanbestedingsnieuws.nl/aanbesteding-borduurwerk-politie-mislukt/ Borduuroma’ s, als ze nog bestaan, kijken niet alle dagen op TenderNed.

Wat er ook kan en niet kan, er moet weer nog heel wat water door de Rijn voordat t allemaal echt goed geregeld is in Nederland en Europa, mede dankzij de EU. Jammer dat daar een nepepidemie met onzinverplichtingen voor nodig is. Het is dus naar het inzicht van Aanbestedingsnieuws maar goed dat de mensen nog niet bij bosjes dood neervallen zoals bij de pest of andere Middeleeuwse uitbraken.

 

redactie Auteur

Geef een reactie