Universiteit Leiden wint aanbesteding Ministerie Economische Zaken
Een feestje voor ondernemend Nederland. De Universiteit van Leiden heeft een aanbesteding gewonnen van het Ministerie van Economische Zaken, voor het uitvoeren van wetsevaluaties, een onderzoeksopdracht. De onderzoeksinstelling SEO Economisch Onderzoek en de afdelingen ondernemingsrecht en financieel recht van de Universiteit Leiden, gaan de evaluatie uitvoeren. met medewerking van het Europa Instituut van de Universiteit Leiden.
Het gaat om twee wetten: de Wet ongewenste zeggenschap telecommunicatie (WOZT) en de Wet veiligheidstoets op investeringen, fusies en overnames (Wet Vifo)
Zij zullen de volgende onderzoeksvragen beantwoorden:
- Doeltreffendheid: in hoeverre draagt de toepassing van de WOZT respectievelijk de Wet Vifo bij aan het beheersen van risico’s voor de nationale veiligheid, voor zover die zien op het raakvlak tussen economie en veiligheid, te weten:
- a. Instandhouding continuïteit van vitale processen (zowel Wet Vifo als WOZT);
- b. Behoud integriteit en exclusiviteit van kennis en informatie (Wet Vifo) dan wel de integriteit en exclusiviteit van de dienstverlening en vertrouwelijke communicatie (spionage) (WOZT); en
- c. Voorkomen van ongewenste strategische afhankelijkheden (Wet Vifo); en
- d. Voorkomen dat het kabinet in een positie komt waarin de afhankelijkheid van een partij met relevante invloed in de sector de regering onder druk zet (WOZT).
- Effecten op de praktijk: welke effecten heeft de toepassing van de Wet Vifo op andere relevante gebieden, zoals het investeringsklimaat en de regeldruk voor bedrijven.
Bron: Universiteit van Leiden, 11 juli 2025
Zie ook over het aanbesteden van onderzoeksopdrachten:
NDR
Het biedt een heldere blik op welke ondernemers vlot in staat zijn een grote onderzoeksopdracht commerciëel binnen te slepen, en op basis hiervan een winstgevend bedrijf overeind te houden. Academische instellingen en onafhankelijke stichtingen zonder winstoogmerk.
Anders dan bij bouwopdrachten waarbij wordt getoetst op referentieprojecten en sprake is van een fase-aanpak, zitten architecten en onderzoekers in hetzelfde schuitje, dat hun werk pas echt beoordeeld kan worden, als het is geleverd. Dat rijmt niet met het aanbestedingsproces zoals dat in de aanbestedingsrichtlijnen is neergelegd. En hoe zou je dat moeten oplossen? Ofwel moet hier een gekunsteld faseringsproces worden ingevoerd waarbij je met meerdere inschrijvers aan dezelfde opdracht werkt. Ofwel je beoordeelt de opdrachtkwaliteit minimalistisch, met als risico dat er prutsopdrachten geleverd worden.
Die hebben inderdaad de tijd om alle details in de inschrijving mee te nemen en hoeven nooit een bankgarantie te tonen en klagen ook niet over de onuitvoerbaar stroperigheid van het proces. Het zou nuttig zijn als er voor onderzoeken een beter inkoopproces bedacht werd.
SMP
