Ook Belgen niet blij met wat ze hebben: kunstgras bij RvS bevochten

“Er komen sportvelden van kunstgras in ruil voor de aanleg van een ringweg”. Ughe, ughe, wat een ruil. Hoe kan een gemeente zich dit wensen? Niet in Nederland, maar in Belgie, als uitkomst tussen sportclub Avanti Stekene en festival Crammerock in Stekene. De Belgische voetbalbond heeft alle velden afgekeurd. Er moeten nu kunstgrasvelden in de plaats.

Het enige dat eraan ontbrak was dat de verliezende aannemer in beroep ging over de aanbesteding. Op de rechterlijke rollijst vonden we terug, dat het bleek te gaan om Sportinfrabouw N.V. Die levert eveneens kunstgras, bestand tegen regen en wind, goedgekeurd door de Universiteit van Gent. De uitspraak is nog niet gepubliceerd maar Het Laatste Nieuws schreef er toch al over.

Stekene beschikt over vier grote grasvelden en ligt nabij natuurgebied Groene Putte. Geen wonder dat, zoals de burgemeester het zegt “externe factoren het proces vertragen”, de rest van de wereld, niet-voetballers en niet-festivalgangers zitten daar toch niet op te wachten, dat een mooi grasveld de vernieling in wordt geholpen voor de aanleg van een weg. Het is mooi om te zien, omdat het dezelfde discussie is als bij ons, maar dan tien jaar later.

Voor voetballers is het vervangen van gras door kunstgras ook niet de slimste wens. Kunstgras is erg duur in onderhoud, moet chemisch gereinigd worden, de aanleg is ook duurder en het gaat maar een tiental jaar mee, daarna is de grond zo giftig, dat je er geen gras meer kunt zaaien. Je kan het duurzaam inzaaien met kurken korrels. Maar echt heel duurzaam is dat niet want kurk is er niet veel, groeit alleen in Portugal en de vraag is groter dan de groei En dat is dan nog niet het ergste.

Eerder berichtte Aanbestedingsnieuws al dat het bijna onmogelijk was met grasvelden om een duurzame, niet kankerverwekkende kunstgras te vinden, die niet met rubberbanden is ingezaaid om het alsnog ruw te krijgen, ook bij regen. Ook een Zembla-uitzending over de schadelijke gevolgen van kunstgras is weggehoond, tot het RIVM moest concluderen dat het inderdaad gaat om milieugevaarlijke stoffen.

Je kan het niet zeker weten maar zo zegt de Zembla-uitzending, je kan wel zien dat het vaker voorkomt. Opvallend veel doelmannen krijgen al op jonge leeftijd kanker, zo stelde de rapportage. De Vlaamse doelman Miguel van Damme van de club Cercle Brugge, bijvoorbeeld.

gras ©zaz 2017

Het zal heus toeval zijn. In Brugge ligt er kunstgras, want het gras blijft er niet groen.

Het kunstgras in Eindhoven, Helmond Sport, FC Den Bosch en RKC Waalwijk is nog pas verklaard tot “onaanvaardbaar slecht”. De divisie-aanvoerders van de Nederlandse Keuken Kampioen Divisie waren er vorig jaar oktober al helemaal klaar mee.

Was er maar een plantaardig alternatief, voor kunstgras. Alternatief waarvoor?

Oh ja. Gras dus. Wat is het probleem met gras? Spoiler alert. Er is geen probleem met gras. Voor voetbal zelf heb je geen geduld nodig. Maar voor voetbalvelden wel. Het probleem is niet het gras maar de mens. Die hebben geen geduld, willen alles tegelijk en als ze niet op hun wenken bediend worden, worden ze nog agressief. Vooral voetbalsupporters schijnt het openbaar bestuur bevreesd om te zijn. Gras moet groeien. Dat vergt niet alleen geduld, en mest en zon en een goede waterhuishouding, maar ook dat er geen eigenwijzen zijn, die de zorgvuldig uitgespaarde grasvelden alsnog benutten en je goeie geduld alsnog op de proef wordt gesteld.

Aanbestedingsnieuws bracht ooit een bezoek aan een voetbalclub die trainde op de sportvelden in Middenmeer.  Wat bleek, er was een heel roulatiesysteem voor dat gras. Dat hield in dat een grasveld een jaar lang niet bespeeld werd, zodat het gras ruimte en tijd kreeg om te groeien. De voetbalclub waar wij waren, was al net zo’n buitenbeen als Aanbestedingsnieuws en kwam er niet tussen, ook al waren ze nog zo aardig. Het roulatiesysteem betekende alle clubs: behalve de hunne. Hun viel als buitenstaander, geen speeltijd of ruimte ten deel binnen het roulatiesysteem.  Uiteindelijk was dat ook een geldkwestie en natuurlijk misschien op de achtergrond van de spelers, al kun je dat nooit aantonen.

Dat werd natuurlijk Amsterdams opgelost, door de voetbalvelden en omliggende ruimtes te kraken. Een echte oplossing is dat ook niet. Zo krijgt echter het gras geen tijd en ruimte om te groeien en dat deed het dan ook niet. Dat is de wraak van het gras. Gras is echter venijnig teruggepakt door het gemeentebestuur, door er woningen op te bouwen.

Toen was alles opgelost. Niemand kon meer voetballen en Amsterdamse kindertjes gingen op schaken. Met schaken kun je dat leren, dan word je direct afgestraft voor haastig je koningin in het veld brengen. Want nu heeft de gemeente dus zijn grasveld, de koningin van Amsterdam, opgeofferd en een heel programma moeten uittrekken tegen overgewicht. En het enige waar je de kinderen naar kan verwijzen, is de schaakclub.

En dat is dus ook  de oplossing die de gemeente Stekene heeft bedacht voor zijn voetbalclub Avanti. Net zo lang afpakken tot het zeuren ophoudt. Zeurt het voetbal over het gras? Leg er een weg overheen aan en leg er kunstgras neer. Wil het festival meer ruimte? Leg er een weg overheen. Bouw er woningen. De les van Cruijff, dat elk voordeel zijn nadeel heeft, is nog steeds niet geleerd. Als je geen geduld hebt met gras, waarom wil je dan voetballen? Ga dan beach volleyen in Oostende.

Het was een geweldige serie van Kamagurka en nooit herhaald: Wees blij met wat je hebt. Ik denk dat het te pijnlijk is. Zeker voor slecht getrouwde mannen, die verder alleen voetbal hebben in hun leven. Het is ook les 1 voor inkopers, in het bijzonder die van de overheid. Ga geen stoelen kopen, als je er nog 800 in een schuur hebt liggen. Als je het niet iedereen naar de zin kan maken, geef dan natuurliefhebbers hun zin. Eenmaal verloren grasvelden komen nooit meer terug.

redactie Auteur

Geef een reactie